Hasselt. Midden augustus. Ik rijd wat rond met mijn Slovaakse gasten, twee meisjes van vijftien, beiden volksdansers. Ze zullen met hun groep optreden op het internationaal Folklorefestival van Kuringen. Een klein festival, hoogstens enkele honderden bezoekers.
Op weg naar het optreden of naar andere activiteiten, rijden we wel eens langs enkele bezienswaardigheden. Vandaag is de Kempische Steenweg een ommetje waard: daar wordt de laatste hand gelegd aan de opbouw van Pukkelpop. Over twee dagen zal het gedreun van het festival Hasselt domineren. Nu is het een drukte van jewelste met crew, heftrucks, vrachtwagens, tenten, manshoge letters bij de ingang… Ik vertel over de het uitverkochte festival: tot 180.000 bezoekers over de vier dagen gespreid. Wat bij hen een langerekte ‘Waaaw’ ontlokt. De betekenis van de naam vinden ze wel grappig: er is Pukkelpop voor de jeugd, en er was Rimpelrock voor de oudjes.
Een dag later vraagt een van de twee: ‘Hoe heet dat festival ook alweer: Acnépop?’
rikmeeuwissen.blog 