Het wordt niks vandaag. Vandaag nog niet. Het is nochtans een mooie plek aan de rand van Maastricht. Een leuk terras langs een kanaal, dus met uitzicht op het water, altijd inspirerend. Zelfs een haventje en een sluisdeur. Misschien mocht het water wat properder. Het terras zelf is helemaal opgetuigd. In alle eenvoud is de essentie aanwezig. Wat heb je meer nodig dan wat stoeltjes, een tafeltje, wat ornamentele lampjes voor de sfeer? In het decor dobberen scheepjes zacht, nog onbemand maar klaar om uit te varen – waarheen? De robuuste houten sluisdeur is deels donker doorweekt en bemost – welk perspectief zit erachter? Een terras om te zitten, te praten, te lezen, te mijmeren… om in het nu te blijven, al varen alle scheepjes uit.

Doorgaan met het lezen van “Vandaag nog niet”