Janman zag eens borsten hangen,

O! als mango’s wel zo groot.

’t Scheen, die puber wou gaan tasten,

Schoon zijn vader ’t hem verbood.

Hier is, zei hij, noch mijn vader,

Noch mijn moeder, die het ziet:

Aan een meid, zo vol geladen,

Wil ik voelen aan haar tiet.

Maar ik wil behoorlijk wezen,

En niet graaien; ik loop heen.

Zou ik om een hand vol borsten

Een # MeToo riskeren? Neen!

Voort ging Janman, maar het meisje,

Dat hem stil beluisterd had,

Kwam hem in het donker tegen

Vanachter in de cinema.

Kom mijn Janman, zei het meisje,

Kom mijn kleine hartedief!

U zal ik mijn borsten gunnen,

Nu heb ik mijn Janman lief.

Daarop liet z’haar toeters schudden,

Janman gaapte gretig “top!”

Janman kreeg zijn hand vol boezem,

En zijn hart ging in galop.

(dit is een puberaal-humoristische parodie op het gedicht “Jantje zag eens pruimen hangen”, in opdracht van de schrijfopleiding)